Nawet jeśli większość nocy kot i tak spędzi zwinięty w kłębek w twojej pościeli, musi mieć swoje własne, oddzielne posianie. Być może nie zechce z niego korzystać i będzie wolał ucinać sobie drzemki w twoim łóżku lub w ulubionym fotelu. Niemniej w czasie choroby czy stresu własne posianie będzie dlań pełniło rolę azylu, zaspokajając tym samym ważną potrzebę psychologiczną. Kupowanie koszyka. W większości sklepów zoologicznych można nabyć różnego rodzaju kocie łóżeczka; być może zechcesz sprawić któreś z nich swemu ulubieńcowi. Kształty i formy są najrozmaitsze - od wypełnionych poliestrowymi kuleczkami okrągłych i workowatych poduch po kocie igloo (jak nazwa wskazuje, mają one kształt eskimoskiego domku, na szczęście są wykonane z plastyku, a nie z lodu). Tradycyjny wiklinowy koszyk ma bardzo wdzięczny wygląd (niektórzy twierdzą, że jego ciche poskrzypywanie wpływa kojąco na kocięta). jednak trudno jest utrzymać go w czystości. Tańszy wariant, drewniane lub kartonowe pudlo wyścielone gazetami, również spełnia wymogi kociego domu. Ponadto przybrudzone pudlo tekturowe zawsze można zamienić na nowe. Kocie łóżko powinno być miękkie, cieple i wygodne, co zapewnia odpowiednia wyściółka. Najlepiej użyć do tego celu gazet, przykrywając je jakimś miękkim materiałem. Stary wełniany sweter daje się bez trudu przerobić na wytworny koci kocyk. Jeśli twój nowy nabytek jest jeszcze w wieku "kocięcym", tęskni za mamą i rodzeństwem, możesz mu podrzucić na noc pluszową zabawkę.

Kosz wiklinowy

Kosze takie są bardzo ładne, ale nie chronią przed przeciągami i trudno utrzymać je w czystości.

Utrzymywanie posiania w czystości

Koty są z natury zwierzętami niezwykle czystymi, toteż widok brudnego wyrka będzie je napawał odrazą. Powinieneś zatem regularnie czyścić koszyk i zmieniać wyściółkę. Najłatwiejsze w utrzymaniu są koszyki plastykowe, co więcej, nie cieszą się zbytnią popularnością wśród pcheł. Koszyk należy wyszorować, używając nietoksycznego środka dezynfekującego rozpuszczonego w gorącej wodzie. Po wysuszeniu wykładamy go świeżą warstwą gazet, po czym przykrywamy wypranym lub nowym 'kocykiem.

Kosz z plastyku

W koszyku tego typu kol znajdzie osłonę przed przeciągiem, właściciel zaś nie będzie miał kłopotów z utrzymaniem posiania.

Gdzie kot powinien sypiać?

Koty mają niezawodny instynkt, każący im bezbłędnie wyszukiwać najcieplejsze w całym domu miejsce i układać się tam do snu. Jeśli masz w domu centralne ogrzewanie. kot wybierze sobie miejsce przy grzejniku. Jeśli jest to miejsce w miarę zaciszne i bez przeciągów, możesz tam śmiało postawić kocie posłanie, W zimne dni możesz włożyć kotu do koszyka poduszkę elektryczną, by zapewnić mu więcej ciepła. Musisz wtedy ułożyć ją w taki sposób, by w koszyku było miejsce cieplejsze i chłodniejsze, tak aby kot sam mógł sobie wybrać odpowiadającą mu temperaturę.

"Worek z grochem"

Koty bardzo lubią mościć sobie wygodne gniazdka w tego typu poduchach wypełnionych poliestrowymi kulkami. Kupując sprawdź, czy poszewka nadaje się do prania.

Czas spać

Można kota ułożyć w koszyku, trudniej jest go nakłonić, by tam pozostał i zapadł w sen. Wiele kotów ma trudności z zaakceptowaniem swojej pozycji w ludzkiej rodzinie. Nawet gdybyś sprawił swemu kotu wspaniałe łoże z baldachimem i tak w porze wieczornej znajdziesz go zwiniętego w kłębek na swoim tapczanie, Jeżeli nie masz nic przeciwko dzieleniu łóżka z obciągniętym futerkiem termoforem, nie ma powodów do konfliktów. Może się jednak zdarzyć, że wolisz, by nic ci nie zakłócało snu; wówczas będziesz musiał swojego czworonoga jeszcze za młodu zaznajomić z panującymi w domu zwyczajami. Zacznij szkolenie od układania kota w jego koszyczku tuż przed udaniem się na spoczynek. Zgaś światło i zamknij drzwi do kociej sypialni. Nie zapomnij zostawić tam kuwety i miseczki z wodą. Początkowo kot będzie niezadowolony z narzuconej mu separacji, być może będzie nawet głośno protestować, niemniej po tygodniu lub dwóch wdroży się do nowych porządków i co noc spokojnie ułoży się do snu.

Pudło tekturowe

Możesz sprawić kolii darmowe spanie, wycinajcie w kanonowym pudle otwór na wejście i wyścielając je miękkim materiałem.

Mimo że zazwyczaj pozwalasz kotu biegać po całym domu, mogą się czasem zdarzyć takie sytuacje, kiedy zechcesz ograniczyć jego swobodę. Na rynku dostępne są różnej wielkości klatki metalowe lub z włókna szklanego - wybór odpowiedniej zależy od tego, jak długo kot ma przebywać w zamknięciu. Mały kojec z siatki drucianej jest dobrym rozwiązaniem na godzinę lub dwie, lecz jeśli niewola ma potrwać dłużej, musisz się postarać o większy, gdzie będzie miejsce na posłanie, miseczki zjedzeniem i piciem, kuwetę i zabawki. Duży kojec przyda ci się także na wypadek konieczności pozostawienia kociąt bez opieki. Metalowe kojce zbudowane są najczęściej z powleczonego plastykiem drutu, łatwo jest zatem utrzymać je w czystości. Jest to szczególnie ważne, jeśli kojec służył odizolowaniu zwierzęcia cierpiącego na chorobę zakaźną.

ZASTOSOWANIE KOJCA

Rekonwalescencja po chorobie lub operacji

Oddanie na noc do kociego przytułku

Izolacja od innych zwierząt domowych

Zapewnienie bezpieczeństwa kociętom

Zapewnienie bliskości grzejnika po kąpieli


KONSTRUKCJA WYBIEGU

Jeśli jesteś właścicielem nie kastrowanego kocura, nie możesz trzymać go zamkniętego w domu. Kocur znaczy swój teren uryną o nieprzyjemnym zapachu, nic może zatem mieszkać Z tobą pod jednym dachem jak kotka czy kastrat. Jeśli zdecydujesz się na hodowanie samca, musisz, mu zapewnić oddzielne mieszkanie. Idealnym wyjściem jest zbudowanie wybiegu - jeśli oczywiście masz ogród. Wybieg powinien być możliwie duży, by pomieścił domek, drzewo, miejsce do wylegiwania się w słońcu i liczne półki. Większość wybiegów składa się z drewnianej kontrukcji obciągniętej cieniutką siatką. Należy pamiętać o osłonięciu siatką Takż i wierzchu klatki, by kocur nie mógł wdrapać się po siatce i uciec. Musisz wybrać teren wolny od przeciągów i zainstalować urządzenie grzewcze, zapewniające ciepło w ra/ie pogorszenia się pogody. Po nakarmieniu kocura dobrze jest pobawić się z nim przez chwilę na wybiegu, by zwierzę nic poczuło się opuszczone. Mniejszy wybieg o prostszej konstrukcji jest leż idealnym rozwiązaniem dla posiadacza kotki czy kasirala. mieszkającego w okolicy o dużym natężeniu ruchu ulicznego.

Kocie drzwiczki

Zainstalowanie kocich drzwiczek będzie dużym ułatwieniem, jeśli zechcesz pozwolić zwierzęciu na nieskrępowaną swobodę. Drzwiczki te to po prostu otwór z klapką wycięty w dolnej części drzwi wejściowych, umożliwiający kotu wchodzenie i wychodzenie z domu. Plastykowe bądź gumowe klapki (do kupienia w sklepach zoologicznych) dają się łatwo zainstalować w odpowiedniej wielkości otworach wyciętych w drzwiach. Twój kot sam będzie mógł sobie wybierać porę spaceru. Istnieje kilka rodzajów kocich drzwiczek; niezależnie od wybranego typu, dolna krawędź otworu powinna się znajdować najwyżej 6 cm nad ziemią, tak aby kot nie musiał skakać.

Kocic drzwiczki

Kiedy kot nauczy się już uchylać klapkę będzie się mógł cieszyć większą swobodą.

Klapki otwierają się albo obustronnie, albo tylko w jedną stronę, umożliwiając wejście, ale blokując wyjście. Drzwiczki powinny być wyposażone w zameczek, chroniący przed niepożądanymi gośćmi. Jeśli masz w domu kotkę w okresie rui, jej zew przyciągnie okoliczne kocury, które bez trudu odnajdą otwór w drzwiach. Musisz zatem zamocować od wewnątrz zasuwkę blokującą klapkę. Dodatkowy otwór w drzwiach może przyczynić się do powstawania przeciągów - zaradzimy jednak temu, kupując klapkę z magnetycznymi brzegami, która szczelnie zasłania otwór, ustępując jedynie pod naciskiem kociego nosa.

Jak nauczyć kota korzystania z wyjścia

Niektóre koty obdarzone są talentem na miarę Houdiniego i bez dodatkowych wskazówek poradzą sobie z otworzeniem każdych drzwiczek, zdarzają się jednak osobniki mniej domyślne. Wówczas trzeba kota nieco podszkolić, rozpoczynając naukę od zablokowania klapki w pozycji uchylonej i położenia po drugiej stronic drzwi jakiegoś smacznego kąska. Musisz jednak uważać, by klapka była mocno zamocowana, w przeciwnym razie jej nagłe zamknięcie sic może kota przerazić.

Ćwiczenie ruchowe

Tak się szczęśliwie dla nas leniuchów składa, że kot nie potrzebuje codziennych wielokilometrowych biegów, aby utrzymać się w dobrej formie. Jego potrzebę ruchu w zupełności zaspokajają takie codzienne czynności, jak buszowanie w ogródku, wspinanie się po drzewach, polowanie na ptaki i małe gryzonie, przeganianie kocich intruzów drażnienie się z psem z sąsiedztwa czy badanie własnego terenu.

ZABAWY RUCHOWE

Zabawa jest istotnym warunkiem dobrego samopoczucia kota - nic tylko zapewnia mu możliwość jakże potrzebnego ruchu, lecz spełnia także inne, pożyteczne zadania. Pogoń za piihą wyrabia w kociaku odruchy łowieckie, wspinaczka po drzewie zastępuje wizytę u manikiurzystki.

Wspinanie się po drzewie lub półkach

Jeśli twój kot ma dostęp do ogrodu, drzewo zapewni mu mnóstwo okazji do ćwiczeń. Kol trzymany w domu może osiągnąć podobne wyniki, poruszając, się po specjalnie skonstruowanym rusztowaniu.

Pudło tekturowe

Twój kot będzie zachwycony, mogąc wskakiwać i wyskakiwać z pudełka. Czesio będzie się w' nim zaczajał na przechodzących obok ludzi.

Kułka z folii uhiminiawej

Zaatakowana zabawka do turlania i ganiania, zwlaszcza wokół stołowych nóg.

Piłeczka pingpongowa

Kot będzie ją odbijał i ganiał za nią po całym pokoju. Wszystkie wymienione tu zabawy stają się jaszcze bardziej efektywne jeśli zaangażowane są w nie dwa rywaliziłjące o zabawkę koty.

Ćwiczenia dla kota mieszkającego w domu

Jeśli mieszkasz w wysokim bloku lub w okolic} o dużym natężeniu ruchu ulicznego będziesz musiał zamknąć swego kota w czterech ścianach domu. Kot łatwo przystanie na tego rodzaju niewolę, pod warunkiem że stworzysz mu możliwości rozwijania zastępczej aktywności ruchowej. Pieniek do ostrzenia pazurów i drewniane konstrukcje do wspinaczki dostarczą kotu podobnych wrażeń jak drzewa w ogrodzie. Ważne jest też. żebyś kupując kota wybrał taką rasę, której przedstawiciele dobrze się czują w warunkach domowych i nic przejawiają skłonności do włóczęgi. Odradzałbym takie rasy, jak kot somalijski, abisyński czy reks. Musisz zachęcać swojego pupilka do pewnych form aktywności, zastępujących długie godziny spędzane w ogródku. Nic wpadaj jednak w panikę - nie będziesz go musiał zapisywać na lekcje aerobiku. Godzina zabawy dziennie w zupełności wystarczy dla utrzymania kota w dobrej kondycji i zdrowiu. Jeśli nauczysz kociaka bawić się piłeczką, kied> dorośnie sam będzie potrafił zadbać o swoją rozrywkę.

Koty i smycz

Większość kotów - w odróżnieniu od psów - nie znosi chodzenia na smyczy. Jedynie przedstawiciele ras o nieco psich cechach charakteru dają się do tego nakłonić (patrz niżej). Osobiście uważam, że widok kota prowadzonego na smyczy (z wyjątkiem stylowych kotów syjamskich) ma w sobie coś nienaturalnego. Jeśli twój kot nie ma nic przeciwko temu, możesz go zabierać na krótkie spacery, nigdy jednak nie powinieneś ciągnąć go na smyczy ani zmuszać do dalszych, niż ma na to ochotę, wędrówek.

Przyuczanie do chodzenia na smyczy

Nie jest łatwo nauczyć kola chodzić na smyczy. Musisz zacząć w bardzo wczesnym wieku - około czterech tygodni - przyzwyczajając

Spacer z kotem

Niektóre koty krótkowłose (patrz niżej) godzą się z rolą psa podczas twej codziennej przechadzki, niemniej nie wolno ci zmuszać zwierzęcia do robienia czegokolwiek wbrew jego woli. kociaka do chodzenia w obróżce. Zadbaj o to, by kocia obroża miała część elastyczną, zabezpieczającą przed ewentualnym uduszeniem. Kiedy kot zaczepi nią o gałąź, elastyczna wszywka pozwoli mu się wyswobodzić. Kiedy kociak przyzwyczai się już do noszenia obroży, możesz go zacząć prowadzać na cienkiej smyczy, najpierw po pokoju, potem po ogrodzie, wreszcie wyjść z nim na ulicę. Wiele możesz zdziałać cierpliwością i systematycznością, lecz koty są stworzeniami o wyjątkowo silnej indywidualności i nie dadzą się prowadzić na smyczy tak ulegle jak psy. Pamiętaj, że kot nigdzie się nic da zaprowadzić na smyczy, jeśli sam tego nie będzie chciał.

RASY DAJĄCE PROWADZAĆ SIĘ NA SMYCZY

Kot syjamski

Kot bummński

Kot rosyjski niebieski

Kot orientalny biały

Kot orientalny czarny

Kot orientalny niebieski

Kot orientalny dymny


Kot w mieszkaniu

Kot zamknięty w czterech ścianach domu nastręcza o wiele mniej kłopotów niż pies. Jeśli nic możesz wypuszczać kota na dwór (bo mieszkasz w wysokim bloku lub przy głównej ulicy) nic nie stoi na przeszkodzie, by ograniczyć jego swobodę do granic mieszkania. Jeśli chcesz tak właśnie postąpić, musisz postarać się o kociaka; dorosły kot mógł już nawyknąć do spacerów na dworze. Wybierz taką rasę, która dobrze czuje się w mieszkaniu, unikaj zaś kotów znanych z zamiłowań łowieckich i włóczęgostwa.

Wielkość terytorium

Każde mieszkanie - od kawalerki lub wiejskiej chaty po dwór albo pałac - jest wystarczająco duże, by zaspokoić kocie wymagania terytorialne. Koty m; kilka zalet, stawiających je wyżej niż psy: w większości przypadków są mniejsze, drobniejszej budowy i potrafi wykorzystywać trzeci wymiar, wspinają się do góry. Dlatego też nawet w najciaśniejszym mieszkanku znajdą dla siebie dość miejsca.

KŁOPOTY Z KOTEM W DOMU

Ostrzenie pazurów

Podstawowym utrapieniem związanym z trzymaniem kola w domu jest fakt ostrzenia przezeń pazurów o tapicerkę mebli. Niektóre materiały obiciowe, takie jak aksamit czy skóra, w kocim mniemaniu idealnie nadają się do pielęgnowania pazurów. Jedynym sposobem, by te praktykę ukrócić, jest tresura. Już w chwili pojawienia się nowego kola w domu, powinieneś zniechęcać go do rujnowania mebli. Przy pierwszej próbie musisz chwycić go mocno za skórę na karku i podsunąć mu pod nos inny przedmiot, którego drapanie jest dozwolone. Sklepy zoologiczne oferują specjalne pniaki do ostrzenia pazurów, osadzone na drewnianej podstawie i obciągnięte grubą tkaniną, na przykład płótnem workowym. Możesz sam wykonać podobne urządzenie do drapania. Musisz jedynie zadbać o to, by było wystarczająco stabilne.

Konstrukcja stanowiska do drapania

Przykręć do ściany kawałek drewna (30-60 cm), najlepiej w najmniej widocznym kącie pokoju. Następnie przyklej doń wybrany materiał - może to być tkanina jutowa, kawałek chodniczka lub kora.

Naturalne obiekty do ostrzenia pazurów

Kot przestanie znęcać się nad meblami, jeśli umożliwisz mu wychodzenie na dwór, gdzie będzie mógł ostrzyć pazury o szorstkie sztachety ogrodzenia czy pnie drzew.

Pozostawianie kota bez opieki

Kot może przebywać w domu sam do 24 godzin, pod warunkiem że zostawimy mu dostateczną ilość pożywienia i wody oraz kuwetę. Nie jest jednak wskazane pozostawianie go bez opieki na okres dłuższy niż jedna doba. Kuweta musi być regularnie opróżniana i myta, kot musi też mieć stałą dostawę świeżej wody. Jeśli wyjeżdżasz na dłużej niż dzień, poproś zaprzyjaźnioną, osobę lub sąsiada, by codziennie rano wpadł do twojego domu, nakarmił kota i zmienił piasek w kuwecie. Takie rozwiązanie jest bez porównania lepsze niż wysłanie zwierzęcia do kociego hotelu.

Usunięcie pazurów

Istnieje możliwość chirurgicznego usunięcia kocich pazurów; ów okaleczający zabieg przeprowadził się w narkozie. W Wielkiej Brytanii - bez specjalnych wskazań - operacje tego typu są niedozwolone. W Stanach Zjednoczonych są one wciąż, niestety, na porządku dziennym. Jcslcm zdecydowanie przeciwny pozbawianiu kotów pazurów, ponieważ w imię ochrony martwych przedmiotów odbieramy zwierzęciu jego główną broń w walce z napastnikami.

Jak wygląda zabieg usunięcia pazurów

Chirurg usuwa zawiązek pazura oraz części (lub całą) kości ostatniego członu pulicowego.

PRZED WYJŚCTEM Z DOMU SPRAWDŹ:

Czy postawiłeś kuwetę

Czy zostawiłeś odpowiednią ilość pokarmu

Czy kot ma pod dostatkiem wody

Czy wszystkie drzwi są pozamykane

Czy nic nie zagraża zwierzęciu

Koty i rośliny doniczkowe

Niektóre koty mają tendencje do znęcania się nad pewnymi gatunkami roślin. Mogą zadeptać, powyciągać z korzeniami, poogryzać lub podrapać twoje najwspanialsze okazy. Zachowanie to wynika najczęściej ze szczególnej sympatii, jaką kot darzy pewne rośliny - ich zapach, wygląd lub wyjątkowo smakowity sok pobudzają zwierzę do działania. Jeśli zdarzy ci się gościć u siebie takiego zapalonego kociego ogrodnika, będziesz musiał spryskiwać rośliny bezwonnym (dla ludzi, rzecz jasna) środkiem odstraszającym kota. Jeśli nic możesz zapewnić swemu pupilowi dostępu do ogrodu, powinieneś zasiać mu w skrzyneczce specjalne trawy i zioła. Rośliny, które powinieneś zasiać dla kota Kocimiętka, tymianek, szałwia, pietruszka, trawa, podbiał, zboża (pszenica lub owies).

NIEBEZPIECZNE ROŚLINY:

Niektóre rośEny doniczkowe są toksyczne, powinieneś zatem umieścić je w miejscu niedostępnym dla swego pupila, zwłaszcza jeśli lubi on je podskubywać.

Filodendron Difenbachia Bluszcz właściwy
Caladium
Poinsetia
Salamon capiscastium
Oleander
Azalia
Wawrzyn
Jemioła