Troska o zdrowie
Pełna gracji, wytrzymała konstrukcja kociego organizmu uzasadnia w pewnym sensie zabobonne przekonanie o dziewięciu żywotach przypisanych każdemu z tych zwierząt. Jednakże kocia ciekawość, niski wzrost, umiejętność wciśnięcia się w każdą szczelinę i zagłębienie powodują, że kot jest w dużym stopniu narażony na kontakt z różnego rodzaju zarazkami, zaś jego małe wymiary czynią zeń łatwą ofiarę wypadków, zwłaszcza w mieście. Stres lub złe warunki również mogą się przyczynić do obniżenia progu odporności kota i co za tym idzie do nagłego ataku choroby. Możesz oczywiście spróbować temu zaradzić, stosując środki zapobiegawcze, jeśli jednak twoje zwierzę zachoruje, powinieneś możliwie szybko zasięgnąć porady weterynarza. W niniejszym rozdziale znajdziesz wskazówki, które pomogą ci dokonać wstępnej diagnozy i ocenić stopień zagrożenia. Informację o postępowaniu w nagłych wypadkach znajdziesz w rozdziale.
PIELĘGNACJA I OPIEKA
Utrzymanie kota w dobrym zdrowiu jest przede wszystkim sprawą zdrowego rozsądku, zaś zasady opiekowania się nim niewiele się różnią od zasad pielęgnowania dziecka. Ponieważ kot nie jest w stanie opowiedzieć o swoim złym samopoczuciu, musisz bacznie go obserwować i natychmiast reagować, gdy stwierdzisz jakiekolwiek odchylenia od normy. Nawet kot cieszący się nadzwyczajnie dobrym zdrowiem może ulec wypadkowi i wymagać specjalistycznej opieki weterynaryjnej. Także starzejące się zwierzę powinno być regularnie badane przez lekarza. Niejednokrotnie będziesz sam pielęgnował chorego kota w domu. Niektóre lżejsze schorzenia dają się wyleczyć domowymi metodami, jednak w przypadku dłuższego utrzymywania się objawów lub niemożności określenia trapiącej zwierzę dolegliwości powinieneś zasięgnąć porady specjalisty. Kot domowy może się okazać trudnym pacjentem, ale jakość opieki jest tak samo istotna jak skomplikowany zabieg chirurgiczny czy drogie specyfiki farmakologiczne. Chory kot potrzebuje ciszy, spokoju, ciepła i wygody. Warunki takie może mu zapewnić zarówno szpital weterynaryjny, jak i dom. Najważniejszym składnikiem każdej kuracji jest jednak uczucie. Chory kot powraca do zdrowia znacznie szybciej, jeśli znajduje się pod opieką osoby prawdziwie przejętej jego stanem, toteż w większości przypadków zalecam rekonwalescencję w domu, pod czułym okiem właściciela, którego nie zastąpi nawet najnowocześniej urządzony szpital dla zwierząt.
OPIEKA W DOMU
Jeśli twój kot zachoruje, będziesz musiał mu zapewnić wygodne i higieniczne legowisko oraz pożywny i apetyczny pokarm. Do twoich obowiązków będzie także należało podawanie przepisanych przez weterynarza leków.
Odpowiednia "izolatka"
Chory kot potrzebuje przede wszystkim wypoczynku i ciepła. Musisz mu zapewnić czyste, ogrzewane pomieszczenie o dobrej cyrkulacji powietrza oraz miękkie, regularnie zmieniane posłanie. Stały dopływ świeżego powietrza (bez przeciągów) jest szczególnie istotny przy schorzeniach dróg oddechowych. Ciepło zapewnią grzejniki centralnego ogrzewania lub elektryczne, lampa podczerwona, termofor, koce. Jeśli używasz lampy podczerwonej lub termoforu, musisz uważać, by kota nie poparzyć. Ustaw lampę, włącz ją i po kilku minutach ustal odległość, sprawdzając natężenie ciepła dłonią (zazwyczaj optymalna odległość od legowiska wynosi 60 cm). Wypełniony gorącą wodą termofor należy przed umieszczeniem w kocim koszyku owinąć szmatką. Pod żadnym pozorem nie wolno ci wypuszczać chorego, rannego czy nie wyleczonego do końca zwierzęcia na dwór. Koci pacjent wymaga 24-godzinnego nadzoru, póki całkowicie nie wróci do zdrowia.
Karmienie chorego kota
Brak łaknienia jest objawem typowym dla wielu kocich schorzeń, rzadko jednak zdarza się, by kot padł z głodu. Odwodnienie organizmu może natomiast spowodować rychłą śmierć. Dlatego też powinieneś podawać zwierzęciu jak najwięcej potraw płynnnych i jeśli zajdzie taka potrzeba, karmić je łyżeczką. Możliwie często podawaj 1-3 łyżeczek od herbaty płynnego pokarmu.
KARMIENIE KOTA ŁYŻECZKĄ
Chwyć zwierzę za skórę na karku i zegnij przegub dłoni tak, aby odchylić głowę kota w tył i spowodować otwarcie pyszczka. Następnie wylewaj płyn z łyżeczki kropla po kropli na język.
Bezpieczne karmienie
Po każdych dwóch,trzech kroplach pozwól kola przełknąć, by się nie zadławił.
Dieta rekonwalescenta
O ile weterynarz nie zaleci specjalnej diety, wybieraj produkty wysoko białkowe, bogate w witaminy i związki mineralne. Nie zapomnij także o potrawach łatwostrawnych i zasobnych w kalorie.
Płyny
Glukoza z wodą (2 łyż. na pół szklanki)
Miód z wodą (2 łyż. na pól szklanki)
Bulion wołowy
Ciepła, płynna galaretka z nóżek cielęcych
Pokarmy stale
Świeże ryby i skorupiaki
Mięso mielone najwyższej jakości
Ser i jaja
Gotowana wątróbka drobiowa, jagnięca lub wieprzowa
Mięsne lub rybne odżywki dla niemowląt
Puree ziemniaczane i gotowany ryż
Podawanie leków
Tabletki, pigułki i lekarstwa w płynie będziesz musiał podawać kotu sam. Jedynie zastrzyki wykonywał będzie lekarz weterynarii. Jeśli twój kot jest cukrzykiem, obowiązek robienia zastrzyków także spadnie na ciebie.
Pigułki i tabletki
Postępuj tak, jak to przedstawiono na rysunku poniżej. Nie rozgniataj tabletek i nie wysypuj proszku na jeżyk, gdyż większość leków ma nieprzyjemny, gorzki smak. Spowodujesz tym obfite, pieniste ślinienie i niepotrzebne rozdrażnienie.
Leki płynne
Najłatwiejszym sposobem aplikowania leków płynnych jest podawanie ich z łyżeczki (patrz obok). Gorzkie płyny lub rozkruszone tabletki rozpuszczone w wodzie pobudzą u kota nadmierne wydzielanie śliny. Większość kotów wyczuwa leki przemycane w jedzeniu i odmawia przyjmowania pokarmu.
Zastrzyki
Niekiedy będziesz musiał odbywać z kotem regularne, czasem nawet codzienne, wizyty u weterynarza. W niektórych przypadkach możliwe jest jednorazowe podanie leku o przedłużonym działaniu, trwającym nawet do kilku tygodni.
Higiena chorego
Podczas choroby stosowanie się do wymogów higieny odgrywa szczególnie ważną rolę. Nie wolno ci zaniedbać codziennych zabiegów pielęgnacyjnych (patrz str. 168). Legowisko i jego otoczenie powinny być regularnie odkażane. Uwaga. Wiele środków chemicznych używanych na co dzień w domu jest dla kota niebezpiecznych (preparaty na bazie fenolu, smoły węglowej, smoły drzewnej, sześciochlorofenolu). Inne środki dezynfekujące są bezpieczne i możesz ich używać. Jeśli chcesz się upewnić, czy dany środek odkażający jest bezpieczny, przeczytaj uważnie informację o jego składzie chemicznym.
PODAWANIE TABLETEK I PIGUŁEK
Potrzebne są dwie osoby: jedna przytrzymująca zwierzę Ti. skórę na karku i druga, której zadaniem będzie wprowadzenie tabletki do gardła. Kota należy umieścić na płaskim podłożu. Przy pomocy palca, nie zaostrzonego końca ołówka lub specjalnego tłoczka możesz wepchnąć tabletkę głębiej. Często pomocne okazuje się posmarowanie pigułki masłem, Kiedy już lek znajdzie się w gardle, zamknij kotu pyszczek i głaszcz go po krtani, póki nie przełknie.
1. Palcem wskazującym i kciukiem uchwyć głowę kota za górną szczękę i odchyl ją w tył. Wepchnij kciuk i palec wskazujący do pyszczka.
2. Palcem wskazującym drugiej dłoni odciągnij w dół żuchwę. Umieść tabletkę na środkowej części języka. Popchnij ją ku tylnej części języka.
OPIEKA NAD STARYM KOTEM
Kot, któremu udało się przeżyć więcej niż 17 lat, może być uważany za szczęściarza. Rzadkie są przypadki dożywania dwudziestego roku. Starzejący się kot zmienia się pod względem fizycznym, często chudnie i odrzuca niektóre pokarmy. Owe objawy mogą świadczyć o niewydolności wątroby lub nerek, co trudno jest definitywnie stwierdzić przy braku innych objawów. Stary kot powinien co 3-4 miesiące odbywać wizyty u weterynarza.
WSKAZÓWKI DOTYCZĄCE KARMIENIA
Jeśli apetyt kota rośnie, musisz podawać mu większe porcje lub zwiększyć ilość posiłków.
Podawaj wysokobiałkowe pokarmy najwyższej jakości - mięso, ryby, drób, - uzupełniając je warzywami i owocami.
Podawaj ciepłą wodę lub mleko za każdym razem, kiedy kot o nie prosi. Niepodawanie płynów może być niebezpieczne.
Dodawaj do potraw łyżeczkę od herbaty smalcu, by zapewnić chudemu zwierzęciu dodatkowe kalorie. Przyswajalność składników odżywczych nie jest już taka jak dawniej, a stary kot pozbawiony jest podskórnej warstwy tłuszczu.
Od czasu do czasu podawaj olej parafinowy, by zapobiec zaparciom.
Otręby i tłuste ryby skutecznie zapobiegają zaparciom.
Zaburzenia pracy jelit i mimowolne wydalanie ekskrementów
Wiele starych kotów cierpi na spowolnienie pracy jelit i zatwardzenia. Inne z kolei nie potrafią zapanować nad pęcherzem czy odbytem. Mimowolne oddawanie moczu może być wynikiem zapalenia pęcherza, które należy wyleczyć.
Pielęgnacja uzębienia
Jeśli w ciągu całego życia kot poddawany był regularnym zabiegom pielęgnacyjnym, nie powinien mieć kłopotów z kamieniem nazębnym, Czasem jednak przejście na pokarmy miękkie może pociągnąć za sobą pojawienie się kamienia, zniszczenie dziąseł. zapalenie zębodołów i obluzowanie zębów. Stan ten może z kolei doprowadzić do zaburzeń pracy nerek lub wątroby. Zęby starego kota powinny być czyszczone raz lub dwa razy w tygodniu.
Zaburzenia słuchu i wzroku
U starych kotów może dojść do postępującego osłabienia wzroku i słuchu. Jeśli dotknie to twojego kota, pamiętaj, że głuche zwierzę nie usłyszy zbliżającego się niebezpieczeństwa, na przykład odkurzacza. Jeśli twój kot oślepł, zawsze podawaj mu jedzenie w tym samym miejscu i nie przestawiaj w domu sprzętów.
JAK ZACHOWAĆ KOTA W DOBRYM ZDROWIU
Przy niewielkim nakładzie starań możesz uchronić swego pupila przed chorobami czy urazami. Osiągniesz to, przestrzegając czterech podstawowych zasad: nie dopuszczając do powstania bezpośrednich zagrożeń, regularnie odwiedzając weterynarza, przestrzegając zasad higieny i powtarzając szczepienia ochronne.
Wymogi bezpieczeństwa
Po pierwsze, nie powinieneś pozwalać kotu na długie i dalekie wędrówki, zwłaszcza w mieście. Ogranicz swobodę poruszania się do ogródka, towarzysz mu na ulicy, jeśli możesz, naucz go chodzenia na smyczy. Osobiście wyznaję zasadę, że jeśli potrafisz zapewnić kotu wystarczająco wiele ruchu, nie jest zbrodnią ani okrucieństwem ograniczenie jego wolności do czterech ścian domu.
Wymogi higieny
Aby utrzymać kota w dobrym zdrowiu, musisz skrupulatnie przestrzegać zasad higieny, utrzymując posłanie i miseczki w nienagannej czystości. Regularnie kontroluj stan oczu, uszu, nozdrzy, pyszczka, łap, futerka, genitaliów i okolicy odbytu, aby w porę dostrzec brud, wydzielinę czy zmiany chorobowe.
Wizyty u weterynarza
Swoje pierwsze kroki po nabyciu nowego kota powinieneś skierować do pobliskiej przychodni weterynaryjnej, by pupila zarejestrować. Ośrodki takie są najczęściej wyposażone w najnowocześniejszy sprzęt zabiegowy i leki. Weterynarz dysponujący skromniejszym zapleczem może służyć radą i pomocą, zaś cięższe przypadki skieruje do bardziej wyspecjalizowanych klinik. Każdy bez wyjątku weterynarz posiada podstawy wiedzy o kocich dolegliwościach, toteż jeśliuda ci się znaleźć lekarza, który darzy koty szczególną sympatią, śmiało możesz zrezygnować z usług nowocześniej wyposażonej przychodni.
Ubezpieczenie lekarskie
Warto zapoznać się z zasadami ubezpieczenia lekarskiego zwierząt. Często można dzięki niemu uniknąć ogromnych wydatków związanych z naglą chorobą lub wypadkiem.
Szczepienia
Zadbaj o to, by twój kot został zaszczepiony przeciwko najgroźniejszym chorobom zakaźnym i żeby później regularnie przyjmował szczepionki przypominające.
CHOROBY ODZWIERZĘCE
Kilka kocich chorób, określanych mianem zoonoz, może także atakować ludzi. Zaliczają się do nich:
- wścieklizna
- pasożyty skóry
- toksoplazmoza
Można się łatwo przed nimi uchronić, przestrzegając paru podstawowych zasad bezpieczeństwa:
Po kontakcie ze zwierzęciem zawsze myj ręce.
Nie pozwalaj kobietom w ciąży i małym dzieciom dotykać kocich odchodów.
Zakrywaj piaskownicę.
Oczyszczaj każdą ranę kąsaną czy drapaną i przemywaj środkiem odkażającym. Jeśli pojawi się obrzęk lub bolesność, zgłoś się do lekarza. Zaniedbanie prowadzi do choroby kociego pazura.
Jeśli zauważysz u kota grzybicę, przenieś go na czas leczenia do oddzielnego pomieszczenia.
|
